Van 10 t/m 24 juli gaan Louis Biemans, Gerwin Evers, Henk Afman, Sytze Hoestra en Rien Spierenburg vrienden weer een sportieve uitdaging aan! Naast deze 5 sportievelingen gaat er ook een verzoringsteam mee bestaande uit Jan de Geus en Andries Brans. Ook wist men nog 3 echtgenotes mee te krijgen t.w. Grietje Afman, Sieny Brans en Janny Spierenburg. 

Lees het stukje erover in BNDeStem en klik op "Lees meer" om het dagelijkse verslag van Jan de Geus te volgen over hun verrichtingen.

11 juli - Ballon dÁlsace op skeeleren en Grand Ballon op fietsen
13 juli - Alpe d'Huez op skeeleren
14 juli - Marmotte fietsen voor ons eigen, want de Marmotte met tijdregestratie is op 3 juli
16 juli - Mont Ventoux op skeeleren
18 juli - 3x Mont Ventoux op fietsen
20 juli - Rondje meer van Geneve 175 km skeeleren
22 juli - Fietstocht rondom Vianden

Foto's behorende bij dit reisverslag vind je hier. 

Vrijdag 9 juli: Eerst werd Sytze opgehaald in Appelscha. Sytze kon helaas niet rijden door een ongeval op zondag 4 juli in Rotterdam wat hem nootlottig werd dat hij zo tenval kwam dat hij zodanig geblesserd was dat hij niet kon autorijden. Toch ging Sytze mee op karakter. Ondertussen waren ook Henk en Grietje uit Baflo gearriveerd. Tesamen zijn zij vertrokken naar Louis Biemans in Raamsdonk. I.v.m. de files onderweg waren dej Noorderlingen wat verlaat. Na kennismaking met de hele familie werd er een biertje of iets anders aangeboden door de kinderen van Louis die alles tot in de puntjes hadden verzorgd. Als klap op de vuurpijl stond er een geweldige barbeque klaar die verzorgd was door Joost Donders uit Kaatsheuvel. Deze begon dan ook pas tegen de klok van 19.00 uur. Louis had in Raamsdonk ook nog ergens een of andere Roemeen weten te strikken om een stukje livemuziek (viool) ten gehore te laten komen brengen. Rond 21.00 uur werden de luchtbedden opgeblazen om buiten op het grasveld bij Louis te worden neergelegd waar een aantal mensen in de open lucht zou slapen. Terwijl werden er door Jan de Geus, Gerwin Evers en mij (Jos Pompe) wat gegevens uitgewisseld om verslaglegging gedurende deze 2 weken te kunnen doen. Zo zal ik o.a. de routes in beeld brengen die door hun zijn gereden welke geregistreed worden met de Garmin (gps) van Gerwin. Ondertussen werd er aan niets anders gedacht en gesproken over de dagen die gingen komen en wat men wel niet te wachten stond. Voorts werd gesproken over de tijd van opstaan en vetrek. Met algemene stemmen werd besloten om om 5.30 uur op te staan en om 7.00 uur te vertrekken. De crew wil vooral de kinderen van Louis bedanken voor het geweldige ontvangst.

Zaterdag 10 juli: Eindelijk was het dan zover. De eersten waren er al om 5 uur uit. De temperatuur was optimaal: 18 graden. Na een lekker ontbijt werd er om 7.20 uur vertrokken naar frankrijk. De moed zat er bij iedereen van de groep geweldig in. Na enkele stops en een verschikkelijke hitte waren we om ca. 16.00 uur in Saint Maurice sur Moselle aangekomen. Gelijk werden de tenten opgezet en ondanks de verschrikkelijke hitte van 42 graden is het toch gelukt dit terwijl anderen van de groep het eten aan het bereiden waren. Samen hebben we om 19.30 uur van het heerlijke eten genoten. Na de maaltijd vonden de heren het nodig om de Col de d'Alsace, met een lengte van 9 km en een gemiddelde stijgijng van 7 %, te beklimmen. En dat met extra kilo's aan bagage wat door sommige niet goed is bevallen. Wel het eten natuurlijk. Omstreeks 22.00 uur waren we weer terug na mooie panorama's en uitzichten te hebben gezien. Geweldige tocht. Frankrijk heeft opnieuw ons hart gestolen. Met algemene stemmen werd er besloten om om 5.30 uur op te staan van wege de hitte.

Zondag 11 juli: Half zes zondagmorgen werden we gewekt door diverse wekkers. De fietstocht van de Col de Grant Le Ballon werd een feit. Door de dames van de crew werd er een goed ontbijt geserveerd met gebakken eitjes. Echt alles was aanwezig om de mannen te steunen. Om 7.00 uur werd er vertrokken o.l.v. van de organisatie uit Oude Pekela richting de Grand de Le Ballon. De temperatuur was dermate goed dat er heerlijk gefietst kon worden. De stemming zat er gelijk heel goed in. De afstand was 117 km. De tour d'Grand du Ballon verliep voorspoedig. Na 3 uur was de top bereikt en iedereen was heel erg emotioneel. Het verkeer in frankrijk heeft alle begrip voor de situatie van deze sporters in de bergen dat ze gewoon afwachten tot ze er weer voorbij konden. Bovenaan gekomen werd er genoten van het uitzicht en een groepsfoto genomen. Ook werd er genoten van de catering die de dames hadden klaar gemaakt. Men kon nu weer aan de afdaling beginnen iets wat van de deelnemers heel veel inspanning heeft gevergd maar wel een voldaan gevoel gaf!!! Ze zijn allemaal gezond en wel teruggekeerd op de camping. Morgen gaan we weer vroeg vertrekken naar de Alp d'Huez waar ons weer heel wat te wachten staat voor het voltallige team.

Maandag 12 juli: Om 9.00 uur zijn we vertrokken van Saint Maurice sur Moselle naar Bourg d’Oisans, richting de Alp d'Huez voor een autorit van 547 km. Na een drietal pauzes en een klein slaapje in de schaduw in het gras, kwamen we om 18.15 uur aan. Na ingeschreven te hebben konden we de tenten opzetten, die in no-time recht overeind stonden, dit terwijl de dames al druk bezig waren met 1 van de heren om het eten voor te bereiden. Na hiervan heerlijk genoten te hebben, werd er na het eten toch besloten om vroeg naar bed te gaan deze dag, omdat we een lange reis achter de rug hadden en weer vroeg op moesten. Na nog even gechat te hebben met het thuisfront die daarmee zeer gelukkig waren, hebben we nog een briefing gehouden. De dinsdag zou immers in het teken staan van de Alp d'Huez, alom bekend in Nederland voor fietsers, maar dan op skeelers.

Dinsdag 13 juli: Eindelijk was het dan zover. Dit was waar de sporters naar uitkeken, de beklimming van de ALP d'HUES op skeelers. Twee mensen hadden het al eens eerder geprobeerd en waren er ook in geslaagd. Dus deze groep van 5 zouden en moesten dit ook evenaren. Om half zes ging de wekker. Het was nog donker en werden door de jongens wakker gemaakt. 'Aantreden' werd er geroepen, 'de klus gaat beginnen'. Na een goed ontbijt, verzorgd door de dames, gingen we om klokslag 6.00 uur weg naar de Alp. Ondanks dat we stil moesten zijn was het bij de deelnemers en de begeleiding ook onderling erg stil, van hoe zou het gaan deze dag. Bij de ingang van de camping Le Chatau werden de skeelers onder gebonden en op de foto en film gezet, om de eerste 8 km even warm te draaien voordat ze bij de start zouden arriveren. De start was om 06.48 uur. De begeleiders zouden om en om voorop rijden om de jongens te ondersteunen te rafitaileren onderweg naar de top. Er was afgesproken dat ieder voor zich reed. Het was toch geen wedstrijd. Na een paar km was het al gauw duidelijk wie de sterkste waren. 2 man voorop, na 5 km was er nog maar 1 die voorop reed in deze zware tocht. Zowel de voorkant als de achterkant werden door de begeleiders goed in de gaten gehouden. Eenmaal bovenaan gekomen was de emotie op de gezichten af te lezen en werd er over en weer gefeliciteerd met dit behaalde succes. Na goed gegeten en gedronken te hebben zijn er nog mensen de ijsbaan opgegaan om toch nog even in deze warme dagen met29 graden om 11.00 uur 's ochtends bovenop de Alp te gaan schaatsen. Door 2 van de 5 werd er nog gezellig met sneeuwballen gegooid en was het een en al hilariteit voor het aanwezige publiek. Na dit spelletje werd de terugtocht naar de camping aanvaard.Toen pas drong het tot hun door wat ze die morgen gepresteerd hadden. Ook toen speelde de emotie hun weer parten, het was natuurlijk niet niets wat ze daar gepresteerd hadden. Eenmaal op de camping aangekomen was er door de dames weer een lekkere lunch klaargemaakt met alles erop en eraan. Onze grote dank hiervoor. Vooraf was er besloten om naar de Tour de France op de Col du Madelaine te gaan, doch na goed overleg van de totale groep werd er besloten om lekker uit te rusten. De vermoeidheid was toch toegeslagen na deze verschrikkelijke inspanning,en waren de mannen om 16.00 uur weer volledig aanwezig met al hun humor.

Woensdag 14 juli: Deze dag stond in het teken van de Marmottetocht. Om 5.00 uur opgestaan en om 6.00 ur vertrokken inclusief de dames. We hadden van tevoren met diverse mensen gesproken die het al eerder gedaan hadden. Het zou het heel zwaar worden iets wat ook uitgekomen is. De grootste vijand was de hitte, echt moordend heet. Grote temperatuurswisselingen van 39 graden beneden tot aan 26 graden boven op de toppen en beneden weer die verschikkelijke hitte. De jongens zijn ervoor gegaan. Helaas heeft Sytze af moeten haken vanwege zijn blesseres en de hitte. De eerste aankomst was op de Glandon waar onze weg versperd werd door eel geteld, zo hebben we ons laten vertellen, 1774 schapen. Wat een prachtig gezicht was dat. Na de Glandon werd er afgedaald waarbij Rien een snelheid heeft behaald van 102 km/uur richting de Telegraphe. Ook deze werd gehaald ondanks de hitte. De stemming zat er op dat moment er nog heel goed in. Dat was de 2e bult. Na genoten te hebben van diverse snacks en drinken en de juiste voeding(!!!) en de afdaling richting de Galibier werd het weer de klim naar Galibier. De dames en de organisatie hebben heel veel respect getoond voor de mannen die het moesten doen. Na diverse foto's gemaakt te hebben werd er met de afdaling begonnen waarbij snelheden van 65 km/uur werden bereikt. Gezien de tijd werd een verkorte route gekozen. Niet via de Alpe d'Huez dus wat de totale Marmottentocht inhield.Tot overmaat van ramp brak Henk zijn ketting nog. Op de camoing hebben we weer genoten van wat de dames weer voor de zoveelste keer hadden klaargemaakt. CHAPAU !! Daarna was het zwaar rusten. De volgende morgen gingen de mannen toch nog even de Alp op voor het vertrek naar De Mont Ventoux in Sault.

Donderdag 15 juli: 's Morgens opgestaan om 05.30 uur. De mannen wilde nog graag, om de Marmottentocht nog helemaal te voltooien, de Alpe d'Huez op. Door de dames werd in de vroege ochtend opnieuw weer gezorgd voor het ontbijt. Vertrokken om 6.15 uur. De rest bleef achter om de spullen alvast in te pakken en de tenten af te breken. Ze waren om kwart voor elf weer terug met een voldaan gevoel. De auto's werden opnieuw ingepakt om richting Sault te gaan wat een hele mooie reis was van 206 km. Door een omleiding i.v.m. de Tour de France, zijn we door een groot gedeelte van de bergen gereden met geweldige panorama vergezichten. TOP gewoon !!! Wat is Frankrijk toch mooi. Aankomst was rond 17.15 uur bij Municipal Du Defends in Sault waar we heel goed werden ontvangen. Ze hadden immers onze site al bekeken. Na een goede communicatie tussen.... werd begonnen met het opzetten van de tenten waarna we weer een heerlijke maaltijd kregen voorgeschoteld. Toppie gewooon !! Hierna werd besloten om op tijd naar bed te gaan en vrijdag als rustdag in te lassen. Er zou een verkenning gedaan worden naar de Mont Ventoux en daarna gezellig met z'n allen op een terrasje elkaar weer te ontmoeten samen met de dames, duuuuuuus we zitten er nog. Dit is echt genieten !!!

Vrijdag 16 juli - RUSTDAG met een kort verslag van alle deelnemers:

Gerwin: Tussen de Glandon en de Telegraphe moesten we de snelweg op. Sommige auto's hadden de grootste moeite om de mannen te volgen op de ijzers, de warmte 37 graden en de tegenwind maakte het wel erg zwaar. Het is een apart gevoel om op 2645 meter tussen de sneeuwwanden te fietsen en erg jammer dat de ketting brak van Henk. Toen hebben we besloten om de volgende dag de Alpe d'Huez te gaan doen. Tijdens de klim werd iedereen voorbij gelopen door een hardloper (respect) !! Voor Gerwin was het de 4e keer dat hij de Alpe 'd Huez naar boven fietste. Het blijft altijd weer een apart gevoel !!

Henk: Op skeelers de Alpe d'Huez op. Dan hoor je ineens lawaai van boven en vallen er stenen voor je voeten, dan schrik je wel even, pffffffff. Afdaling van de Galibier naar de Lautaret is heel erg donker in de tunnels met auto's achter je die sneller willen rijden dan jij kan, en worden boos en aggresief op fiesters, buiten de tunnel komt een auto mij voorbij. en gooit mij een bak water over me heen in het linker raam komt een man naar buiten en steekt zijn vinger omhoog. We komen weer door een tunnel en zou schakelen en brak me ketting tot overmaat van ramp, waarna ik jan heb gebeld en de organisatie er weer stond waarvoor ze stonden jan en andries !!! De andere boys gingen alsnog de Alp op de fiets. CHAPAU !! Andries ging met mij de naar de fietsenmaker om de fiets te repareren, balen dusssss!!

Louis: We hebben vorig jaar de langste skeelertocht gereden ter wereld en nu de hoogste. Alpe d'Huez. Wat een voldoening en de Galibier, waar tranen me te kort schoten.

Janny: Geen tijd om de omgeving te bekijken, doch Jan wilde toch wel even stoppen aan een afgrond met een railing en toch heel bang bleef ik op de het midden van de weg staan. ik heb genoten van deze dag. De komende dagen gaan wij vrouwen elke dag weer mee. Toppie !!

Andries: wij als organisatie skeeleren of fietsen niet maar maken heel veel mee dat je haast gaat denken dat je aan alles zelf mee doet. De waardering voor deze boys die elke dag om 5.00 uur opstaan en ook wij om weer een prestatie te leveren. Het respect voor deze mensen groeit met de dag. Mensen ga zo door, wij steunen jullie.

Rien: Op de Grand Ballon werden we rijk in Frankrijk. Tijdens de tocht moesten wij de eerste dag 20 km klimmen. We hadden geen drinken en voeding meer. We vragen aan 3 personen de weg en hoeveel wij nog moesten fietsen. Daarna vond ik nog 5 euro op straat. Ik dacht, we zijn gered. Sytze kijkt om zich heen en vindt 2 x 5 euro. Dus hadden we alle drie die 5 euro's opgemaakt in een restaurant.

Grietje: 15 juli zijn we meegeweest om de fiettocht te verzorgen. We hebben onzettend genoten. Kon niet beter met die mooie omgeving van de natuur. En bovenop de Galibier was het echt genieten van de voldoening van onze jongens dat ze dat hadden volbracht. We hebben het ook heel gezellig samen met alles wat we doen.

Sieny: een hele mooie dag 14 juli, vooral op de hoogste top de Col Du Galibier. Het was zwaar voor de rijders, maar een hele grote voldoening. Bravo Boys.

Sytze: Schapen op de Glandon, wat een prachtig gezicht. 1774 in totaal. Bellen om de nek, plus plukken haar op de rug, niet alles beklommen, veel te warm en last van de knie.

Jan: Ja wat kan ik hier nog aan toevoegen ? Heel weinig, ik heb het reuze naar mijn zin met iedereen die hier aan deelneemt aan deze unieke tocht door Frankrijk. Desondanks mis ik toch wel iemand............

Groetjes en veel liefs van iedereen.

Zaterdag 17 juli: Zoals zo vele morgens deze vakantie, is het heel vroeg opstaan, (5.00 uur) om de hitte zoveel mogelijk te vermijden op de dag. Vertrek was om 6.00 uur vanaf de camping in Sault. Het eerste stuk is per auto afgelegd omdat er een afdaling was van ruim 700 meter. Er werd gestart bij de opgang van de Mont Ventoux over een lengte van 25 km. De weg was zeer ruw, zeker het eerste stuk. Later toen we 3/4 van de berg beklommen hadden, werd de weg gladder en verdwenen ook de bomen, anders gezegd, we zaten boven de boomgrens. Een echte kale berg zoals ie ook wel genoemd wordt. Volgens de boys was het traject van licht tot zeer zwaar met op het laatste moment een stijging van 12%. Rien Spierenburg was als eerste boven met een tijd van 2 uur en 16 minuten. Daarna kwam Louis Biemans met een tijd 2 uur en 32 minuten. Toen was het de beurt aan Gerwin Evers met een tijd van 2 uur en 47 minuten, Sytze Hoekstra 2 uur en 58 minuten en Henk Afman met 3 uur en 15 minuten. Alweer een succes was geboekt. We hadden met elkaar al zoveel doorgemaakt en gepresteerd de afgelopen dagen en dan zie je toch maar weer dat bergen er zijn om te overwinnen. De emoties kregen dan ook de vrije loop bij iedereen, ook bij Andries en Jan die al dagen de bergen opgereden zijn met het skeeleren, en naar beneden donderden met hoge snelheden om de jongens voor te blijven op de fiets.

Morgen is er weer zo'n dag. Dan gaan we de Mont Ventoux 3 x op de fiets beklimmen vanuit verschillende richtingen. Wat een uitdaging weer!!

Vriendelijke groeten vanuit Frankrijk van ons allemaal.